Ayrılık mevsimidir şu sonbahar,
Hicranla düşer dalından yapraklar.
Toprak anadır o bağrına basar,
İçinde gizlidir yeni başlangıçlar.
Değişmek kolay değil ki keşke’siz;
Dönüşmenin sancılı berzahında.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta