SONBAHAR
Ağaçlar sarı yapraklarını döküyor
Edalı,mağrur, hüzünlü bir şekilde
İnceden bir yağmur ciseliyor yaprakların üzerine
Aralarında kimsenin görmediği bir aşkla bütünleşiyorlar
Ve ben seninle yürüyorum kolkola
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta