Dökülmüş Gözümden YaşLar,
Kurumuş YaprakLaR Gibi...
Sararıp SoLmuş Yüzüm,
Kurak ToprakLar Gibi...
Güneş Nedir BiLmemiş,
GönLüm Tıpki ÇamurLu Bir YoL Gibi...
Ellerim Açık İki Yana,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
