Sabah akşam ıslık çalan bir rüzgar,
Eşliğinde kavak dallarının şarkısı,
Tek tek düşen sararmış yapraklar,
Bu ağaçların hüzünlü yazgısı.
Hakiki görüntüde de sonbahar,
Dinmiyor iniltiler, bu soyunan tabiatın yası,
İçlerine dönük, yalnız artık onlar,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Çok güzel.. Tebrikler..
bu agaclarin huzunlu yazgisi, tipki insan yasami gibi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta