Sonbahar Şiiri - Tarık Kaya

Yeryüzü kocaman bir ayna oldu
Dikilmiş karşıma, bana bakıyor
Yeşile darılan ağaçlar soldu
Yaş olup yapraklar bir bir akıyor

Çakılıp iki kaş, gürlerken göğüm
Çorak toprağımı düşler ıslıyor
Dindikçe fırtınam sensin gördüğüm
Sesini kıskanan rüzgar tıslıyor

Kocaman bir ayna oldu yeryüzü
Gönlüm manzarayı seyre doymuyor
Ölüm bir bahane eyledi güzü
Saçının rengiyle ufku boyuyor

Semaya yükselen pembe elmacık
Ardında utanan güneş batıyor
Fakat ah bu ayna, ne de yapmacık!
Taklidi aslını hiç yaşatmıyor…