Gökyüzü kararırken sessizce,
Serin bir hüzün düşer yapraklara.
Güneş kaybolur, gölgeler uzar.
Ayrılık uzun sürer sabaha kadar.
Rüzgar yavaşça dokunur dallara.
Her yaprak sallanır düşer toprağa.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta