Dünyanın çivisi, yerinden çıkmış,
Baharlar, kış olmuş, mevsimler dönmüş.
Bir fırtına esmiş, her yanı yıkmış,
Tükenmiş hayaller, umutlar sönmüş.
Ne kadar dönüpte, çırpınsa dünya,
Ömrünü bitirdi, bu son dönence.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta