Mihverinden rüzgâr alan
Düzgünlü kumaş gibi
çırpınıyor telaşla
Yerin mavi örtüsü
Ve köpürüyor
Çalkalanan şarabın
Allıklı yüzü gibi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta