Aynaya baktım bugün;
Yüzümdeki bu kırışıklıklar,ellerimdeki kaverengi benekler
Ne zaman peydah oldu?
Ben hiç çocuk oldum mu?
Yaşadım mı gençliğimi.
Ne çabuk!
Ah be kader! Kahpe kader,
Gönlümün maviliği gitmesin gökyüzünden
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin
Devamını Oku
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin




Çocuk…
Hani sen uçurtmamı
almıştın elimden
göklere salıvermiştin
koparıp yüreğimden…
”uçurtma özgürlük” demiştin
ben daha fazla zırlamıştım
ayaklarımı yere vurarak
„özgürlüğümü kaçırdın elimden“ demiştim …!
İşte böylesi bir çocukluk aşkımız
vardı aramızda beraber yaşadığımız...!
Büyüdük de ne oldu?
Sana çok şey oldu,
evlendin,
çoluk çocuğun oldu…!
Bense hiç bir şey olmadım
hala çocuğum, çocuk kaldım…
Muammer Çelik
20.08.2003
Ah be kader! Kahpe kader,
Nasıl da oyaladın ruhumu,
Evet Valide Sultan Hanım, bizler kaderimizi oynayan aktörleriz. Yüce yaradan senaryoyu yazıyor bizler oynuyoruz. kaderinizin iyi olması dileğiyle
Hüseyin Bacanak
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta