İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Çocuk…
Hani sen uçurtmamı
almıştın elimden
göklere salıvermiştin
koparıp yüreğimden…
”uçurtma özgürlük” demiştin
ben daha fazla zırlamıştım
ayaklarımı yere vurarak
„özgürlüğümü kaçırdın elimden“ demiştim …!
İşte böylesi bir çocukluk aşkımız
vardı aramızda beraber yaşadığımız...!
Büyüdük de ne oldu?
Sana çok şey oldu,
evlendin,
çoluk çocuğun oldu…!
Bense hiç bir şey olmadım
hala çocuğum, çocuk kaldım…
Muammer Çelik
20.08.2003
Ah be kader! Kahpe kader,
Nasıl da oyaladın ruhumu,
Evet Valide Sultan Hanım, bizler kaderimizi oynayan aktörleriz. Yüce yaradan senaryoyu yazıyor bizler oynuyoruz. kaderinizin iyi olması dileğiyle
Hüseyin Bacanak
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta