Toprağımda ot bitmez. Gariptir aynada görürüm kendimi.
Şahidim üstelik yaşadığıma. Varım. El ayak
Kan et yığını.
Denizim kurudu. Gözlerim de.
Geçer mi acın. Daha da deşer mi ruhumu.
Seni özlerken kederden çekip vurur muyum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta