Cıvıl cıvıl ses veren koridorlar,
Neden bugün suskun, sessizsiniz?
Yoksa matem mi tutuyorsunuz ne,
Şen şakrak öten kuşlarım nerede?
Çiçek çiçek açan okul bahçesi
Ya sen, neden böyle boş ve sessizsin?
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




nerde o günler ah,, tebrikler
Öğretmenlik bitmez üstad, o güzel yavruların sesini duyamasanız, o okulun bahçesine, sınıflara hasret de kalsanız, ne mutlu size. Siz unutulmaz oldunuz. Saygılar.
Birol Hepgüler.
kaleme sağlık. çalmasın umutsuzluğa son zil.
ama hayatın neşesi sürüyor , sürmeli..
şair yüreğe sevgiler...
Ah emekli öğretmenlik. Öğretmenim şu 'ziller çalacak 'şiirinden sonra diğer bir zili de siz çaldınız ve beni tanımı zor olan bir duygu içinde bıraktınız. Ama öğretmenin emeklisi olmaz. Onun emekliliği ölümle başlar.' Biliyorum son zilin çaldığını
Benim için bir daha çalmayacaklar
Sesleneceğim kimse kalmadı artık
Gitti, gelmez bir daha şen çocuklar 'Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta