Bir sonbahar yağmuruyla
Dökülen son yaprak
Son hatıraydı o yeşil meşeden
Son izdi o sonbahar kızıllığından
Ayrılacaktım ki o meşenin altından
Kaldırdım başımı yukarılara
Doğan mehtabın ışığıyla
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta