Tenime sinmiş aşk kokusuyla
son baharımda
tam da ölümü düşlerken çıktın karşıma
yıllarca taşıdığım hüzünlü sol yanımdan öğrendim
aşkın kutsallığını
sevginin dürtüsüyle irkildi
ruhum gölge gibi peşinden koşarken
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta