Hayatım da ilk defa bir şeye umutlu bir şekilde bir umut bağladım...
Belki saçma gelecek ama;
benim umut bağladığım şey umudu tükenmiş solmaya başlamış
yanlız kanlmış kuru bir ağacın son yaprağıdır.
Belki imkansız bir sevgi belkde umudu tükenmiş bir şeyin umudunu geri getirmek tir benım bu girişimim.
Biliyorum ki bu girdiğim savaşta çok şey kaybedeceğim ama;
yine biliyorum ganimeti çok büyük bir sevgi olacak....
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta