Ayrılığın en afillisini, hüznün en namussuz zaman dilimini yaşıyorum...
Gece rengi fonetik sesler,
Bölük pörçük uykular,
İnanmaya doyamadığım sahte duygular...
Bu benim son yara alışım...
Eyy soğuk rüzgârlar kaldırın beni,
Bu benim beylik çadırında son vuruluşum...
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta