Suratıma doğru sızan ay ışığının altında yazıyorum vedanı
Uzun vagonları olan trenin ardından bakıyorum
İstasyonda bir tren
içinde sen
Pencereye yansıyan simanı görüyorum
Gidiyorsun biliyorum
Bu sefer sana gitme demeyeceğim
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta