Son bahar akşamında, ne güzel tanışmıştık.
Ellerin ellerimde, ne hayaller kurmuştuk.
Gözlerim gözlerinde, ne yeminler etmiştik.
Ne oldu anlamadım, birden ayrılıverdik.
Bu ayrılığı ben istemiyorum, senden ayrılmayı ben, istemiyorum.
Son vedayı etmeden elini tutacağım, o ince belini sımsıkı saracağım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta