Ne ömrüm uzun, sandığınız kadar. Ne de yaşıyorum; gördüğünüz kadar. Vaktim dar, isteklerim olsa da mâkul. Ölümü tadacak elbet her nefis, her kul..
Dünya'ya bıraktım, sardığım son sevdâyı. Dindiremeden yüreğimde kanayan yarayı. İstemesem de sevdiğimle uzattım arayı. Kovdum! Kaldırabilsin diye en son vedâyı..
Belki böylesi gerekiyordu, devam etmesi için. Yokluğunda hıçkırıklarla ağlasam da için için. Yorgun yüreğim son sabrını da feda etti onun için. Sonsuzlukla hemhâl oldum! Sormayın artık kim, nasıl ve niçin..
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan



