son vapur değildi seni uzaklara götüren
son telefonundu beni öldüren
yüreğim yerinden çıkmıştı
o gün ölmediğime hala hayret ediyorum
birşeyi çok iyi biliyorum ki
o gün kurumuştu göz damarlarım
ve ben
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta