Uykunun iki misli sükunet var çehrende,
Uyandırmıyor seni kalabalık, gürültü.
Bir ömür yorgunluğu oturmuş gözlerinde,
Sanma seni uyutan iki katlı bir örtü...
Ayıkmaz perdesi kalkmış göz, kalksa da örtü.
O son derin uykuya musallada yatılır.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta