Benim kendimle verip alamadığım var, yoruldum!
Denizin üstünde bile yürürken, gökte boğuldum.
Son çayım gibi hem yarım kaldım hem de soğudum,
O yirmi bir gram bu etten kafeste olmasa mutlu olurdum.
Şikeste şair geri döndü ümüğüme çöktü aniden,
Kurtaracağım dünyamı hayallerimin beyaz kirinden.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta