Son Tren Şiiri - Ercan Keskin

Huzurevinde aşık olmak hiç,
Üstünde durulacak gibi değil...
Lakin ,seni görünceye kadar!
Yaş ,aşkın ölçütü olamazdı;
Arkadaşlık bambaşka bir şey:
Birliktelik evlilk değildi.
Aşka bu kadar aradan sonra;
Kaldığımız yerden devam demek,
Aşk adına inanılası değildi.
Yeniden başlamak gibi bir şeydi;
Ele güne Karşı nispet yapmak,
Kalan ömrü tamamlama isteğiydi.
Eş,
hayatın her döneminide var olabilen,
Sevinçte tasada ortak olan ,
Karalar bağlamadan kabullenen,
İçin İçin ağla/tmadan ikna olan
Nasılsa aşkın son demini paylaşan
dost olabilirdi...