Çok oldu geleli son tren,
Ben hâlâ gardayım.
Çok oldu sis çökeli maziye,
Ben hâlâ o diyarlardayım.
Yıllar eskitmiş giysilerimi.
Bozmuş bedenimin zembereğini.
Alıp götürmüş hayallerimi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta