Seneler girdi seninle benim arama…
Zaman merhem olmadı gönül yarama…
Sakın ha, suçu kaderde arama…
Yollarımızı biz kendimiz ayırdık!
Savrulduk, rüzgâra kapılmış yaprak gibi…
Kuruduk, yağmura susamış toprak gibi…
Solduk, takvimlerden koparılmamış yaprak gibi…
Biz sevgimizi kimseye anlatamadık!
Şimdi mazideki günleri anar dururuz,
Özlem ateşiyle yanar kavruluruz…
Belki günün birinde birbirimizin oluruz…
Sevdamızı yüreğimizden söküp atamadık!
Sen benden ayrı, ben senden ayrı,
Bu ayrılığın kimseye yok bir hayrı.
Artık ne olacaksa olsun gayrı…
Biz neden yine son trene kaldık?
Kayıt Tarihi : 11.12.2025 04:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
🕊️ “Son trene kalanların hikâyesi gecikir… ama bitmez.”
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!