İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Gönül gözüyle bakmak' esas... Göremiyorsa insan, 'yanyana olduğu bile 'değil orada...'
Ve zaman mefhumu... Neyin nerde olduğunu/kaldığını bir tek o silebilir hafızadan... Elinde değildir insanın 'dün orada' dediği, bakmışsın içinde, yanıbaşında... 'Zihninin' var ettiğidir olsa olsa...
Felsefeye düşkünlüğünü de bildiğim abimin yine 'kısa ama etkili' bir şiirini okudum... Verdim hakkını alıp gidiyorum... Ve bir sahur anında memleketinden 'ezan sesleri' gönderiyorum...
Kısa ve düşündürürcü.İşte şiir bu.Dayfalar dolusu bir katabı bir kaç satırla anlatıma becerisi.Kutlarım.YUVASIZ KUŞ
Kimin nerede olduğuna değgin seçilebilen parlak noktalar vardı dizelerde.
Yön belirleyicilik duygusu ağır basıyordu şiirde.
Kutluyorum.
Erdemle.
hoş bir paylaşım ebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta