SON TABLO
Son eserine başladı ressam
Tavan arasındaki dağınık atölyesinde
Bir tutam şeker pembesi aldı paletinden
Sürdü tuvaldeki bebeğin ağlayan dudaklarına
Yaşamın tadı sandı o rengi bebek
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Ressemın hayallerindeki
dünya, yaşadıkça yaşayacaktır.
O güzel saraylar ve mutlu prens
ve prensesler ressamın hayatı
son bulduğunda, onların hayatı da
son bulacaktır. Ölmeyen bir ressam
lazımdır. Pembe çocukların mevi
derinliklerini veren bir MUSAVVİR
gerekmektedir.
Şairim; İnanın beni çok etkilediniz
böyle bi şiir aklımın ucundan bile
geçmemişti, Ama bana güzel bir
ders verdiniz. Size teşekkür eder
saygılarımı sunarım.
Bedri Tahir Adaklı
Tabloyu resim yapan ressam, dizeleri şiir yapan şair .. kutlarım yüreğinizi kaleminiz daim olsun Sevgilerimle
güzel bir çalışma okudum keyifle
Sevgiyle işlenip sevgiyle bütünleşen çok güzel bir tablo olmuş hocam,keşke adı son tablo olmasaydı,tebriklerimle tam puanımı yolluyor esenlikler diliyorum..
Herşeyin yolu sevgi, ama gerçek olursa.Dilerim gerçek sevgi hiç peşinizi bırakmasın,tebrikler arkadaşım.
Her şeyin başı sevgi, sevgisiz yaşanmaz bu dünya.
Ressam elindeki fırçayla tüm dünyaya sevginin ve barışın resmini çiziverse ve hep öyle kalsa.
Saygılarımla
Tobloyu harika anlatmışsınız
Ressamdan daha güzel
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 116 tane yorum bulunmakta