Son nefesini yitirdiğinde anlarsın,
her bir nefesinin bayramın olduğunu;
şükredersin zifirin ihtişamına,
susturamazsın çırpınışlarının sayhaları çarpışırken
dört duvar arasında
var-amadıklarına. olamadıklarına.
sırtındaki bir yığın ucube anıya.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Eski sayfalara yeni başlıklar atamazsın…
Güzel betimlemeler
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta