Son bahar mevsimiyim, yapraklar döküldü içimde hüzün,
Kuşlar da uçtu bağrımdan, neşesiz kaldı bak iki gözüm,
Taşlar ağladı dibimde, hakimsiz bir kerede beni düşün,
Önüne çöktüğüm duygular da yakarma bu sana son sözüm.
Bağrımı yarıyorlar ilk mevsim, nefsimi kesdin son ecelim,
Kollarda bahtsız kaldı sarmaz, üşür, nefesim de ki o hayalin,
Kader böyle, aynı cefayı yaşarız, kuş olsun mabet... güzel sesin
Önüne çöktüğüm duygular da yakarma bu sana son sözüm.
Dumanlıdır dağların yeşil başı, aşka vuruldu kondu aşım,
Kimsenin görmediği yerde senin, sevginin ulu bekçisiyim,
Vurulan gönüllerin değerini alıp, hak adıyla senide ölcerim,
Önüne çöktüğüm duygular da yakarma bu sana son sözüm.
Duraner YAY
13 / Şubat / 2012
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta