Geldik kara kaplı defterimizin sonuna.
Meğer ne acılar çekmişiz bu sevdanın uğruna.
Canımızı koymuşuz mutluluğun yoluna.
Teşekkürler arkadaş işte gördün halimi.
Gözlerini kapatıpta maziye bir daldınmı.
Çekilen çileleri söyle hiç anladınmı.
Okuyup şiirlerden birkaç ibret aldınmı.
Teşekkürler arkadaş kapat artık defteri.
Yıllar sonra bir gün eline geçerse defter.
Film şeridi gibi gözünde canlanır dertler.
Ferhat gibi can-i gönülden sevenler.
Örnek olsun sizlere okuduğunuz şiirler.
Artık kapat arkadaş dertle dolu defteri.
Sen yaşamasını bil önündeki günleri.
Ayrma Rabbim gönülden sevenleri.
İşte böyle dostum unut artık sen beni.
Ferhat ALTUNAY
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta