Yazamıyorum ki artık giderken kalemimide aldın yanına
Duygularımı dile getiren sen değilmişsin gibi
Gözlerimi de alsaydın derdim ama kör olmama yetmezdi
Kapalıyken bile görmem icin kalp gözü bıraktın bana
Baktığım heryerde izin var rüyalarım senden yana
Çıktın madem hayatımdan ruhumdan da silineydin
Habersiz kalmak yetmiyor unutmama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta