Bir çiçek ellerimde boğuldu yine
Ellerimden utandım,şairliğimden utandım
Bir yaban mersini dudaklarını kanıma bandı
Lale bir anda benliği,ruhumu sardı...
Gün gelmeli diye düşündüm
Gün gelmeli ve deniz mavisini bağrıma kusmalı
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Karları delen kardelenlerden baş verip
güle mahpus ettiğ bülbldenmevsimlere geçmiş.. tabitatı ilmik ilmik eleyip mikrodan yükselip arşa
seccadseinde mahşeri ayaklandırıp makro ötesi..
öteler öetesine seyre çıkmış
Hüseyinova'nın kımetli sesi
Alemler gezintin
Hayırlı olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta