Son Sipahi
Ölüme gülerek gitti son Sipahi
Adı Ünaldı, sahipsiz kaldı atı
Karanlıkları aydınlatan bu nefer
Aydınlıklar içinde kayboldu gitti.
Omzumuzda taşıdık bütün yükleri
Kaldırdık dünyaları birde güneşi
Ufacık ateşte o yiğit çeri
Gövdesini bıraktı kuş olup gitti.
Bedenimizde ki baş yük oldu bize
Kendisi yüklerinden kurtuldu gitti
Biz kaldık geride, başımda ki akıl
Kara bir duman gibi dağıldı gitti.
Kayıt Tarihi : 22.3.2026 02:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Silah arkadaşım Şehit İstihkam Komando Astsubay Üstçavuş Ünal Sipahi‘nin anısına.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!