İlklerde var olmak hayalinden geçtim son olabilmek
Yada sende yok olup sende nihayetsiz olamamak
İşte bu yüzden kelimelere küs olup konuşamamak
Sokakta dost ararken kalabalıklarda yalnız olmak
Sevgilisi gülle dertleşen bülbüle sorup dostluktan
Bir haber alamamak sonuncu olmak için gözlerden
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




son şiir olmasın ne olur...:(
tebrikler Yılmaz
Yaşam böyle bir şey işte. İçinde her türlü güzelliği de çirkinliğide var. Tebrikler şiire. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta