Sen olmuştun benim şiirlerim, her bir dizesi aşkla örülü.
Şimdi son şiirimi yazıyorum sana, vedanın acı türküsü.
Ben gidiyorum sevgili, rüzgarlara karışıp bir nefes gibi,
Ve sen bitiyorsun burada, hatıralarla yalnız ve kimsesiz.
Bir zamanlar sen benim ilham perimdin, her mısramda yaşayan,
Güneşimdin, ayım, yıldızım, gökyüzümde parlayan.
Avuçlarımda bir su gibiydin, her yudumda çoğalan,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta