İsmini anınca cehennem söner
Gönlümün kıblesi Kâbe’ye döner
Unutulur dünya acılar diner
Muhammet Mustafa’m en son sevgili
Seninle nur doldu yetmişbin âlem
Seninle var oldu yazmayan kalem
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta