Çarpmıyor artık emanet kalbim.
Bu gece hüznüm boüulmaz oldu.
Sevgiliye hasret çekenğözlerim.
Neden teselli bulamaz oldu.
Dağılmış her yana sefil saçlarım.
Göz kapaklarım açılmaz oldu.
Önüme düşmüş,maglup kollarım.
Yar elinden derman bulamaz oldu.
Bekledim her sabah ama nafile...
Postacı evime uğramaz oldu.
Hedefsiz menzile giden ayaklar
Yar bahçesine uğramaz oldu.
Kalmadı güvenim fani dünyaya
Yar elinden bade içemez oldu.
Son seferin de muzaffer olup,
Şehadet şerbeti içilmez oldu.
Kayıt Tarihi : 8.4.2006 13:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!