Hangi umut bahtiyar ilk anki heves kadar
Hangi hüzün ölümden daha münzevi şimdi
Arkasında üç beş genç göçüp giden ihtiyar
Hangi yolculuğunda garip bir yetim gibi
Rahat bir yaşam için her çirkini gören el
Hangi deminde böyle sessiz kimsesiz idi
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta