Bir romanın son sayfası gibi bitiyor aşk…
Sona yaklaştığını bildikçe,
Dünden razı bir hüzün gelip çöküveriyor yüreğine…
Ve o son sayfa,
Bir romanda,
Tekrar tekrar okunuyor sadece…
Sindire sindire…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrik ederim...
tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta