Duruş. o arı duruşu kadınlığın çözülüyor
saçları iplik iplik
yangın yerinde küllerimin arasında
ismini aradın korkak telaşlı...
Avuçlarımdan çoğalan çocukluk
denize maviyen çok eskil bu şehir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok derin ve karmaşık duygular içeren bir şiir....Tebrikler
Takdire şayan.............Yürekten tebrikler...............
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta