Son bir çırpınışla geldim kapına
Güzel cemalini görmeden gitmem
Mecburum sevgili, muhtacım sana
Gönlümü eline vermeden gitmem
Boş aldanışlara artık karnım tok
Derdim bir, beş değil tut ki binden çok
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta