Yağmurlara bıraktım kırık kanatlarımı,
Bulutlar'ın yitirdi beni, o günden sonra,
Kırık, yitik bir kartal kanadı sefil ve zavallı,
Bitişin, tükenmenin son saatleriydi karar verişin....
Ben orada bıraktım, o; saatte yaralı yüreğimi,
Toprağımın suya açlığıydı, anlayamadın,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta