Durmuş kalpler, dürülmüş güneş
Kim bulmuş kendine o gün eş?
Ayrılmış gölgeler ecsamdan,
Sürülüyorlar hakka peş peş.
Bırakmıyor ameller bir an, sahiplerini,
Kusuyor yüzlerine zaman, ettiklerini,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta