yalnızlığın en zengini1957
büyüdüm artık hatta yaşlandım
yorgun zihinlerin tenbellik bahanesi
yaş dediğin üç beş takvim sayfası
hayat yükünü taşıtmak için kılıfladığı
aşkla meşkle süsleyip bir güzel kazıkladığı
sabahla akşam arasına yevmiyesiz amale
sana sunup besleyip ölüme sundugu hayat
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta