Gün geceden bitti.
Ne uğruna dayandı,
Ne de dayattı.
Meçhule uğurladığı son umut perisiydi, yaktı.
O son resimdi, orada.
Üç odalı evin salon duvarında,
Çerçevesinden hep taşan,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta