Şu sefil kulemde (ha ben başlatmışım
ha onlar, ne fark eder)
söndüremedikten sonra bunca sözle
beslenen ölüm dengi yangını; arkalarından
bakıp bakıp söyledim
herkesin unuttuğu külrengi şarkımı
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Ah evet! Aşk en sona saklar ve zamanı
bir örümcek sessizliğinde teğelleyerek
böler kendi kınını. Her perdede başka
bir hayat başlar. Her sahnede hayatı
kendi kostümüyle bezeyen aşklar yaşar
Mükemmel bir anlatım. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta