Son (rahmetli babamın anısına)

geri gelmiyor bu dünyadan giden
kimi ipek gömlek giyer kimisi kefen
herşeyin bir şanslısı var bir şanssızı
banaysa düşen sarıldığım kefen

son bahara diyorlarki hazan
kimimiz ağladık kimimiz güldük bir zaman
derdi çok ki bu dörtlükleri yazan
sarılacağım o kefene bilmem ne zaman

kefenim tenimden önce çürüyecek
açmayın kabrimi sanmayın geri dirilecek
yalancı dünyada değil orada cevap verilecek
Allahın kötü kuluyum belki beni affedecek

ezanlarım okunsa verseler sela
başımdan kalktı dersiniz püsküllü bela
kına yak eline vasiyetim sana
kurban olurum ben beni yaradana