Son/ra Şiiri - Karanlık Su

Tanrı diyorum
unuttu seni
beni
üçümüzü

Ayyaş bir gecenin
piç sabahına uyandık
şarap kokulu dudaklar
mühürlenirken boynuna meleklerin
Allah’sız bir melodi
indirim kaldırıyordu göğsünü yeryüzünün

Çanların ding dong sesleri
yankılanırken göğüs çatımızın altında
yeni mahzenler yer acıyordu kimliksiz acılarımıza
tanrı hangi deliğe saklanmıştı
neden kendimize rastamaktan bu denli korkuyorduk bilmiyor/uz

Kollarımızın altında kötürüm umutlarımız
kör kapılar
sağır pencereler ardında
boynumuzu süslüyorken yalnızlık denen yağlı urgan
Tanrı kadeh tokuşturuyordu içimizdeki şeytan ile
giyinip üzerine tüm çıpaklığını...

Seval Doğan