Bazen insan samimi sandığı bir çift gözün samimiyetsizliğinde boğuluyor.
Bazen dostane bildiği bir çift sözde ki kinayeli dokundurma da.
Bazen yara bandı niyetine kullanılma hissinde.
Bazen sahte bir gülüşte.
İnsan bitiyor bu bazenler ve ardında ki nedenlerle.
Kendini kızağa çekiyor,
Yol verdiği tüm sahtelikleri uzaktan uzaktan izliyor...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.



