Gece yine yırtıyordu,
Ezik bir aşk hikayesinin son perdesini…
Karanlıkların her nefesine anlam yüklüyordu,
Kelimeleri geride bırakıp kaçan duygularla…
Hırçın bir ırmağın,kamçılanan sesleri duyuluyordu
Her gün batımında ve sonsuz karanlıklarda…
Aşk,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Son perde,bir sonrakinin başlangıcı olsun.
Sevgiyle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta